حق ندارم به کسی از تو شکایت بکنمداستانی که دروغ است روایت بکنم شکل بوییدن تو با دل من کاری کردکه به یک شاخه گل سرخ حسادت بکنم! سالها زنگ غزل را زدم و در رفتمتا بیایی دم در سیر نگاهت بکنم دوستت دارم و تنها شده ام مثل خودتبا کسی جز تو روا نیست رفاقت بکنم گرچه بیمار منم آمده ام تا که تو رادر تن زخمی این شعر عیادت بکنم ناگهان وقت غزل می شود و تنهاییتا می آیم به نفس های تو عادت بکنم! + نوشته شده در